İskender Papağanı | Veteriner Hekim

İskender Papağanı

Kuşlar
Yazar: admin Tarih: 4 Haziran 2017 0 yorum yapıldı.

İskender Papağanının kökeni Hindistan’dır ve bilimsel adlandırılması Psittacula eupatria şeklindedir. İskender Papağanı el ile beslenemeye alıştırılırsa harika bir ev hayvanı olur. Boyutları, güzelliği ve zekâsı ile birçok pozitif yanı olan bir ev hayvanıdır. Bu zarif papağanlar görünüş olarak İndian Ringneck e benzese de farklı bir kişiliğe sahiptir. İskender Papağanları çok sevimlidir ve genellikle itaat etmeye alışmışlardır. İskender Papağanları sahipleri televizyon izlerken ya da bir yere uzandığında yanına gelerek tüylerini okşatmayı sever. Bunun yanında halka şeklindeki boyun kısmını okşatmaktan ayrıca zevk alır.

İskender Papağanı Konuşma

İskender Papağanları oldukça net bir şekilde konuşur. Bu papağanlar çok geniş kelime haznesine sahip olabilir ama bir kere konuşmaya hakim olduklarında onları susturmak imkansızdır.

İskender Papağanları genellikle 8 aylıkken konuşmaya başlar ama konuşmaya başlama süreleri ortalama olarak 1 yıldır. Erkek ve dişi İskender Papağanlarının her ikisi de konuşur fakat erkekler daha fazla kelime öğrenebilir ve daha net olarak konuşur. Her İskender Papağanının kendine has ses tonu vardır sahibinin ses tonunu taklit etmez. Konuşmaya başlamış İskender Papağanlarının alınması tavsiye edilmez çünkü İskender Papağanları erken yaşta ev halkına alıştığında ve sosyalleştiğinde daha iyi konuşur.

Görünüş

İskender Papağanları orta büyüklükte kuşlar olsa da papağanlar arasında en büyük papağanlar arasındadır. İskender Papağanları 65 cm ye kadar ulaşabilir. Bu kadar uzun sayılmasının nedeni zarif kuyruk tüylerinin çok uzun olmasıdır. İnce bir vücut yapısına sahiptir fakat diğer Asya kökenli papağanlara göre daha tıknazdır.

İskender Papağanı Cinsiyet

İskender Papağanlarında çoğu Asya kökenli papağanda olduğu gibi Eşeysel dimorfizm görülür. Erkekler genellikle yeşil tonlarındadır ve boyun kısmında ince siyah ve ya gül renkli bir halka bulunur. Dişilerde aynı renklere sahiptir fakat dişilerde halka bulunmaz. Ayrıca her iki cinsiyette de kanatın en üst tarafında gül renginde bir leke bulunur.

İskender Papağanı Besleme ve Bakım

Bütün papağan ırklarında olduğu gibi İskender Papağanları da sağlıklı ve dengeli beslenmelidir. İskender Papağanları yeşil sebzeler, taze yapraklar, tahıllar, bazı tohumlar, fındık ve yüksek kalitede formüle edilmiş pelet yemler ile beslenebilir. İskender Papağanları için taze sebzeler iyi bir beslemenin temel taşıdır.

İskender Papağanının sağlıklı bir hayat sürmedi için egzersiz yapmasına izin verilmelidir. Günde en az 3-4 saat kafes dışında oynamasına ve egzersiz yapmasına izin verilmelidir. Kafesten çıkarıldığı zaman bu meraklı kuşların kaçmaması için oda tamamen kapalı tutulmalıdır.

İskender Papağanı Üreme

Üreme dönemi her ülkede farklı zamanlarda olur sıcaklığa ve mevsime bağlıdır. Yavrulama döneminde çok hırçın olurlar bunun nedeni yavruyu korumaktır bundan dolayı yavrulama dönemi koloni halinde duramazlar. Bundan dolayı üreme döneminde sert kavgalar olur ve yaralanmalardan dolayı kuşlar hayatını kaybedebilir. Her çift için ayrı bir kafes oluşturulmalıdır.

Dişiler yumurtalarını korunaklı yerlere koymak isterler bundan dolayı yumurtlama kutusu koyulmalıdır yumurtlama kutuları genellikle ahşaptır fakat İskender Papağanları ahşap malzemeleri gagalayarak parçaladığından metal kutular tavsiye edilir. Yumurtlama kutusunun zeminine talaş serilmelidir.

Üreme sezonu başladığında dişi iki veya dört yumurta yapar. Kuluçka 26 gün sürer. 26 gün sonunda yavru hava almak için küçük bir delik açar ve 24 ila 48 saat arasında yumurtadan çıkar. Yavrular 7 veya 8 haftalıkken yuvadan ayrılmaya başlar ve 10 haftalıkken anneden ayrılabilir hale gelir.

İskender Papağanı Yavru Bakım

Eğer İskender Papağanı yavrusu ileriki dönemde el ile beslenmek isteniyorsa 15 günlük iken yakalanmalı ve zaman geçirilmelidir. Yavru yakalanmadan hemen önce anne pelet yem ile beslenilmeli ve dikkati dağıtılmalıdır. Yavrular büyürken günlük olarak insanlarla etkileşime girmelidir bundan dolayı onlar ile konuşulmalı, fiziksel temas kurulmalı ve omuza alıştırılmalıdır. El ile besleme yapılacak yavrularda anneden ayrılma biraz daha uzun tutulmalıdır 12 ila 14 hafta arasında olmalıdır.